ลบภาพจำหนังตลกอบอุ่นฟีลกู๊ดแบบเดิมๆ ไปได้เลย เพราะนี่คือก้าวใหม่ครั้งสำคัญในโอกาสครบรอบ 10 ปีของ ไทบ้าน สตูดิโอ กับการโดดมาทำหนังสยองขวัญเต็มรูปแบบเรื่องแรกในชื่อ ‘ผีเข้า’ (Possessed) แถมยังเป็นหนังภาคแยกเรื่องที่ 3 นอกจักรวาลไทบ้าน ที่จะพาทุกคนไปสัมผัสความหลอนดิบๆ สไตล์อีสานแท้แบบไม่มีมุกตลกมาเบรคอารมณ์ ความสยองแบบเสียวสันหลังวาบครั้งนี้เล่าผ่านชีวิตของ นัท พยาบาลสาวที่ย้ายจากเมืองกรุงกลับมาอยู่บ้านเกิด แต่ดันต้องเผชิญหน้ากับเคสเหนือธรรมชาติ และเรื่องลี้ลับชวนขนลุกรอบตัวที่ค่อยๆ คืบคลานเข้ามาคุกคามเธอ และครอบครัวทีละน้อยจนแทบไม่มีที่ให้หายใจ

ความเด็ดของเรื่องนี้คือการหยิบเอาความเชื่อท้องถิ่นมาตีความใหม่ได้แบบทรงพลังสุดๆ โดยผู้กำกับมือฉมังอย่าง กษิดิ์เดช สุนทรารชุน ได้นิยามคำว่า ‘ผี’ ในเรื่องนี้ให้เป็นตัวแทนของจิตใต้สำนึกที่ถูกหล่อหลอมมาจากสิ่งแวดล้อม ศาสนา และการเลี้ยงดู ทำให้ความสยองที่เกิดขึ้นจะคอยไล่ต้อน และพังทลายกำแพงความไม่เชื่อของตัวละครอย่างชาญฉลาด ผ่านการเล่าเรื่องที่วางจังหวะมาอย่างแม่นยำเพื่อตรึงอารมณ์คนดูให้อยู่หมัด บอกเลยว่างานนี้ฉีกทุกภาพจำของไทบ้านที่คุณเคยรู้จักไปอย่างสิ้นเชิง

นอกจากพล็อตเรื่องที่กดดันชวนระแวงขั้นสุดแล้ว หนังยังได้นักแสดงฝีมือเฉียบอย่าง อุ้ม อิษยา มารับบทนำ ถ่ายทอดอารมณ์ความกลัวออกมาได้เรียลสมจริงมากๆ และยังร่วมแชร์มุมมองเพื่อปรับบทบาทให้ตัวละครมีความเป็นมนุษย์ และดูสมจริงที่สุด แถมยังได้งานดนตรีประกอบ (Score) สุดโหดที่ออกแบบมาเพื่อเร้าอารมณ์ บีบคั้นหัวใจ และสร้างความอึดอัดระยะประชิดในโรงภาพยนตร์โดยเฉพาะ

ยิ่ง ‘ไม่เชื่อ’ ความสยองยิ่งเข้าใกล้ เตรียมใจไปพิสูจน์พร้อมกันว่า สิ่งที่คุณมองไม่เห็น จะพาคุณไปได้ไกลแค่ไหน..

21 พฤษภาคม ในโรงภาพยนตร์

The post ฉีกกรอบ ไทบ้าน สู่หนังผีเต็มรูปแบบเรื่องแรก ‘ผีเข้า’ เมื่อความไม่เชื่อถูกท้าทายด้วยความสยอง 21 พ.ค.นี้! first appeared on The House.

เตรียมสัมผัสความสยองสุดสะพรึง กับภาคต่อของภาพยนตร์ในตำนาน The Exorcist (1973) เมื่อเด็กสาววัย 12 ขวบ ถูกสิงสู่โดยปิศาจลึกลับ ทำให้แม่ของเธอต้องขอความช่วยเหลือจากสองบาทหลวงเพื่อช่วยเธอ

The Exorcist Believer ‘หมอผีเอ็กซอร์ซิสต์ผู้ศรัทธา’
12 ตุลาคม 2566 ในโรงภาพยนตร์

The post สัมผัสความสยองจากตัวอย่างแรก The Exorcist Believer ‘หมอผีเอ็กซอร์ซิสต์ผู้ศรัทธา’ – 12 ต.ค.นี้! first appeared on The House.

แม่กับป้าพายายไปหาหมอทั้งโรงพยาบาลของรัฐ และโรงพยาบาลเอกชน หมอตรวจแล้วบอกว่ายายไม่ได้เป็นอะไร ร่างกายไม่ได้มีอะไรผิดปกติ เวลาอยู่บ้านยายจะนอนอย่างเดียว แต่พอพาออกไปหาหมอ ยายจะดูแข็งแรง และมีแรงขึ้นมาทันที จนสุดท้ายเมื่อหมอธรรมดารักษาไม่ได้ แม่และพี่น้องของแม่ตกลงที่จะพายายไปหาพระที่วัดดู

เมื่อพระตรวจดูดวงชะตาวันเดือนปีเกิด ก็บอกกลับมาว่ายายชะตาขาดแล้ว และที่ยังอยู่นี้ไม่ใช่ยาย แต่เป็นสิ่งอื่นมาอาศัยร่างอยู่เท่านั้น พวกเราตกใจมาก พระท่านถามว่ายายไปทำอะไรมา? แม่จึงบอกไปว่ายายชอบไปเก็บของที่ริมคลองหลังบ้าน เก็บมาหลายอย่าง ไม่รู้อะไรเป็นอะไร พระท่านจึงบอกว่ายายน่าจะโดนของ เพราะของบางอย่างเป็นของไม่ดีที่เค้าปล่อยลอยมาตามน้ำ ถ้ามีใครไปจับโดน ของก็อาจจะเข้าตัว พระท่านก็ทำพิธีให้ และบอกให้ทุกคนทำใจไว้เลย เพราะอีกไม่นานทุกอย่างก็จะจบลง

เมื่อพายายกลับมาบ้าน กลางวันยายก็จะนอนนิ่งๆ เฉยๆ แต่พอพระอาทิตย์ตกดินยายจะลุกขึ้นมานั่งคุย แต่ที่คุยด้วยกลับไม่ใช่ยาย เพราะยายจำลูกไม่ได้เลยสักคนเดียว บางครั้งพูดออกมาก็เป็นเสียงเด็ก บางครั้งก็เป็นเสียงผู้ชาย บางครั้งก็เป็นเสียงยายปกติ.. ทุกเย็นตอน 4 โมง แม่จะต้องไปรอรับเราที่ปากทางเข้าหมู่บ้าน และพากันเดินเข้ามาบ้านเพื่อไปหายาย ซึ่งบ้านของยายอยู่ห่างจากบ้านเราแค่ 10 กว่าก้าวเท่านั้น เมื่อไปถึงก็เห็นยายนอนอยู่ แต่เมื่อยายเห็นแม่เรา ยายก็ถามว่า ‘ไปไหนมา? เมื่อกี้เดินไปหาที่บ้านไม่มีใครอยู่บ้านเลย..’ แม่เรางงมาก เลยบอกไปว่า ‘แม่เดินไปตอนไหน แม่เดินไม่ได้! แม่นอนอยู่ติดเตียงแม่จะเดินไปได้ยังไง?’ ยายก็ตอบมาว่า ‘ก็ข้าเดินไปบ้านเอ็งมาเมื่อกี้!’ ยายเพ้อ และพูดเป็นเสียงคนอื่นอยู่เกือบ 2 อาทิตย์ และสุดท้ายยายก็เสียชีวิตลง

พอยายเสียเรายิ่งกลัวมากๆ เพราะที่วัดมีงานประจำปี ไม่สามารถนำศพไปตั้งสวดได้ จึงต้องสวดศพที่บ้าน และบ้านเรามีเชื้อสายมอญ ถ้าตั้งศพที่บ้านเค้าจะไม่ใส่โลง จะฉีดยา และวางศพไว้บนเตียงกางมุ้งไว้ ซึ่งเป็นอะไรที่น่ากลัวมากๆ เพราะมองเข้าไปในบ้านก็จะเห็นศพยายที่อยู่ตรงกลางบ้านเลย เป็นภาพที่ติดตามากสำหรับเด็กอย่างเรา

Story by คุณแนน

The post 727 ชะตาขาด first appeared on The House.

เรื่องนี้ส่งมาจากคุณบีครับ คุณบีเล่าว่า.. เหตุการณ์แปลกๆ นี้เกิดขึ้นกับตัวเราเมื่อไม่นานมานี้เองค่ะ ต้องบอกก่อนว่า เราเป็นคนเจอเรื่องลี้ลับมาเยอะ แต่เลือกที่จะเล่าเรื่องนี้ เพราะถือว่าหลอนแบบประชิดตัวสุดๆ ในชีวิตเลย คงเป็นวันที่เราดวงตกด้วยมั้งคะ.. คืนนั้นมีตัวเรา แฟนเรา กับลูกสองคน อายุ 6 ขวบ กับ 7 ขวบ รวม 4 คนอยู่บนเตียง ก่อนนอนก็นั่งเล่นนอนเล่นกันปกติ แล้วเรามีความรู้สึกอึดอัดแปลกๆ มันเหมือนไม่ได้อยู่กันแค่ 4 คน แต่เหมือนมีใครมองเราอยู่ โดยที่ไม่รู้ว่ามองมาจากมุมไหนของห้อง

ประมาณ 4 ทุ่ม เราเริ่มจะง่วง เรานั่งเล่นมือถือแล้วหันไปเห็นแฟนเรานอนหาวปากกว้างมาก เราเลยทักว่า ‘ทำไมหาวอ้าปากกว้างจังวันนี้? ไม่เอามือปิดปากด้วย ระวังกรามค้างนะ..’ แล้วเราก็หัวเราะขำๆ ไป สักพัก แฟนก็หาวอีก โดยที่คราวนี้เค้าหาวไปพูดไปว่า จะ..ให้..หาว..ยัง..ไง..? โดยเราเห็นแฟนหาวอ้าปากกว้างมาก แต่พอถึงคำว่า ยัง..ไง..? เค้ายิ้มออกมาปากฉีกถึงหูเลยค่ะ!!! แล้วทำตานิ่งๆ ขวางๆ เรายังจำภาพนั้นติดตามาจนทุกวันนี้เลย ฝังใจมาก ตอนนั้นเรานั่งอยู่ข้างๆ แฟนที่นอนอยู่ หน้าเรากับหน้าแฟนห่างกันแค่ศอกเดียวเท่านั้นเอง เห็นชัดทุกอย่างของการฉีกยิ้มและแววตานั้น เรารู้ทันทีว่านั่นไม่ใช่ตัวเค้าแล้ว ขนหัวขนแขนนี่ลุกพรึ่บเลยค่ะ เพราะแฟนเราจะถูกผีเข้าบ่อยๆ เป็นคนจิตอ่อนมากกกกก  

เราเห็นแบบนั้นเราสตั้นไป 10 วินาทีได้ ก่อนจะตั้งสติได้ ด้วยความที่ลูกคนโตยังไม่นอน เราก็ต้องทำเหมือนไม่กลัว แต่ข้างในเรานี่หัวใจแทบวาย จะช็อคให้ได้.. จากนั้นเราก็นอนหลับกันไป จนประมาณตี 1 กว่า เราได้ยินเสียงเหมือนเสือขู่ เลยลุกไปเปิดไฟดูว่าเสียงอะไร? เห็นลูกคนโตตื่นอยู่แล้วชี้ให้ดูที่พ่อ สิ่งที่เราเห็นคือแฟนเราทำท่าทางเหมือนเสือโคร่งเลยค่ะ ก้มลงหมอบกับที่นอนเหมือนเสือโก่งตัว ทำตาขวาง แล้วขู่เสียงแบบเสือ ที่สำคัญ ที่หน้าผากเค้าเหมือนมีตาที่สามเป็นสีแดงก่ำ ไอ้เราก็ใจดีสู้เสือเข้าไปลองแตะตัว เค้าสะบัดแล้วมองตาขวาง ก่อนจะถีบเราตกเตียงไปเลย แรงมากกกก หงายท้องตกลงมาเลยค่ะ

เรารีบพาลูกคนโตวิ่งออกนอกห้องไป คนเล็กยังนอนหลับอยู่ เราร้องไห้แบบกลัวมากๆ แต่ไม่ได้ร้องโวยวายเสียงดังอะไร กลัวลูกจะกลัว แล้วก็กลัวลูกคนเล็กข้างในตื่นด้วย ลูกคนโตถามว่า พ่อเป็นอะไร? เราตอบไปว่าไม่รู้ และถามกลับว่า หนูเห็นอะไร? ลูกบอกว่าเมื่อกี้เหมือนไม่ใช่พ่อ เพราะเห็นหน้าแปลกๆ และมีตาสีแดงกลางหน้าผาก เท่านั้นล่ะขนเราลุกไม่หยุดเลย เราตัดสินใจโทรหาพ่อแม่ของแฟน ซึ่งอยู่ถัดไปคนละซอยไม่ไกล พอพ่อแม่เค้ามา แม่เค้าก็ลูบหัว อ่านบทสวดมนต์ของอิสลามที่เรียกว่าดุอาห์ แต่ก็ไม่ดีขึ้น เบาลงนิดหน่อย แล้วก็เป็นขึ้นมาใหม่ ทำเอาเรานอนไม่ได้เลย ต้องให้พ่อแม่เค้าเฝ้าอยู่ด้วยกันสักพัก แฟนถึงหลับไป..

เช้ามา พ่อแม่แฟนก็พาไปหาหมอที่โรงพยาบาลรามคำแหง ตรวจทุกอย่างทั้งเลือด ทั้งสแกนสมอง ก็ไม่มีอะไรผิดปกติ ไม่เจออะไรสักอย่าง ก็ชัดเจนว่าคงจะเป็นผีเข้า.. ทุกวันนี้ก็ยังมีนะคะ นานๆ ครั้ง ประมาณ 3 เดือนจะเป็นที เราเริ่มชินแล้ว ทำใจตั้งสติเอาค่ะ แต่ก็ยังกลัวอยู่ดี.. เรามาเล่าเรื่องนี้เพราะคิดว่ามันน่ากลัวสุด และประชิดตัวที่สุด ทุกวันนี้ภาพฉีกยิ้มนั้นยังติดตาอยู่เลยค่ะ

Story by คุณบี

The post 671 ผีเข้าแฟน first appeared on The House.

เรื่องนี้เป็นอีกเรื่องจากคุณเลิฟครับ คุณเลิฟเล่าว่า.. ในชีวิตผม ได้เห็นคนถูกผีเข้า 3 ครั้งด้วยกัน ครั้งแรกก็ป้าลิ้มหาหน่อไม้จากเรื่อง ‘หน่อไม้ผีตายโหง’ ที่เคยเล่าให้ฟังคราวที่แล้ว ครั้งที่ 2 นี้เกิดขึ้นหลังบ้านผมเลยครับ บ้านที่นครสวรรค์ เรื่องราวจะเป็นยังไง ผมจะเล่าให้ฟัง..

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังจากเหตุการณ์ป้าลิ้ม 10 กว่าปีได้ จนป้าลิ้มแกย้ายออกจากชุมชนไปแล้ว ผมเองก็โตขึ้นจนรู้อะไรเป็นอะไรแล้ว เรื่องมันมีอยู่ว่า หลังบ้านผมเนี่ย มันเป็นซอยเล็กๆ ข้างในซอยจะเป็นบ้านไม้เก่าแก่ อยู่มานาน ก่อนที่พ่อแม่ผมจะมาสร้างบ้านอีก บ้านนี้เป็นของตระกูลทหารตำรวจ สืบทอดกันมาหลายรุ่น จนมารุ่นของ จ่าท้วม ชื่อจริงแกชื่ออะไรไม่ทราบ แต่คนแถวบ้านจะเรียกแกว่าจ่าท้วม เพราะตัวแกอ้วนกลมเหมือนมะขามข้อเดียว แกเป็นอดีตทหารเก่า แก่เกษียนก่อนกำหนด ไม่รู้เพราะเหตุใด จ่าท้วมแกมีนิสัยแปลก ชอบเที่ยวป่า ล่าสัตว์ สมัยนั้นกฏหมายยังไม่เข้มงวด จ่าท้วมมักจะหายจากบ้านไปหลายวัน แล้วจะกลับมาพร้อมสัตว์แปลกๆ แกเอามาเลี้ยงบ้าง กินบ้าง ที่เห็นๆ ในบ้านแกมีกรงชะนี ลิงแปลกๆ นกยูง เก้ง ชะมด เยอะแยะมากมาย เหมือนบ้านแกเป็นสวนสัตว์ขนาดย่อมๆ หลานชายจ่าท้วมแกเป็นเพื่อนกับผม วันดีคืนดีก็จะพาผมแอบเข้าไปในบ้าน ไปดูสัตว์แปลกๆ ที่จ่าท้วม (ซึ่งมีศักดิ์เป็นปู่) ชอบสะสม บนบ้านก็จะมีพวกปืนล่าสัตว์ เขากวาง กะโหลกสัตว์ แขวนเรียงรายกันเต็มไปหมด ดูแล้วน่าขนลุก

มีอยู่ช่วงหนึ่ง จ่าท้วมแกไปล่าสัตว์ บังเอิญทำอีท่าไหนไม่รู้ เพื่อนในกลุ่มเดียวกับแกดันยิงขาจ่าท้วมเข้าให้ โดยเค้าบอกว่าเห็นจ่าท้วมเป็นเก้ง เลยยิง.. อันนี้จริงเท็จประการใดไม่ขอออกความเห็น หลังจากวันนั้น จ่าท้วมก็กลายเป็นคนขาเป๋ เดินเหินไม่ปกติ แกเลยเลิกเข้าป่า แต่ตั้งแต่แกกลายเป็นคนขาเป๋ ดูเหมือนแกจะมีจิตใจที่โหดร้ายขึ้น แกเริ่มเอาไก่ชนมาเลี้ยง เลี้ยงไม่เลี้ยงเปล่า แกเล่นตีไก่ด้วย โดยเปิดบ้านแกนั่นแหละเป็นสนามตีไก่ชน มีคนคอเดียวกับแกแวะเวียนเอาไก่มาตีทุกวัน กิจการของจ่าท้วมเติบโตขึ้นเรื่อยๆ จนแกต้องไปขอทหารเกณฑ์คนหนึ่งมาช่วยทำงานบ้าน คอยซื้อข้าวปลาอาหารส่งให้พวกเซียนพนันไก่ทั้งหลาย ว่ากันว่า เวลาไก่จ่าท้วมแพ้ แกจะไม่เอาไว้ แกจะจับมันหักคอตรงนั้นเลย แล้วให้เมียแกเอาไปแกงกิน แจกจ่ายคนแถวบ้านอย่างเอร็ดอร่อย แต่ผมไม่กล้ากินด้วยหรอกครับ สงสารไก่มัน.. แกทำแบบนี้อยู่เป็นปีๆ จนเรื่องถึงตำรวจ ตำรวจก็เข้ามาเตือนๆ แกอยู่บ่อยๆ จนสุดท้ายแกทนไม่ไหว เลยเลิกกิจการบ่อนไก่ชนไป แต่แกก็ยังเลี้ยงไก่ต่อไป ว่างๆ ก็เอาพวกมันมาตีกันเองแก้เครียด

จนมาช่วงหลังๆ แกเริ่มป่วยหนัก ไปไหนไม่ได้ ทีนี้อารมณ์แกยิ่งแปรปรวนหนักขึ้น วันดีคืนดีก็เอาปืนยิงขึ้นฟ้า แต่ไม่มีใครกล้าไปว่าแกเพราะว่ากลัว.. มีอยู่วันหนึ่ง ทหารเกณฑ์ที่ชื่อ พี่โจ้ แกลืมปิดประตูรั้วบ้าน เก้งที่เลี้ยงไว้หนีออกไปถนน กว่าจะตามจับกลับมาได้เล่นเอาเหนื่อย พอจับมาได้ จ่าท้วมก็ใช้ไม้หน้าสามอันใหญ่ ทุบหัวเก้งตัวนั้นจนมันลงไปดิ้นพลัดๆๆ แกตีซ้ำไปอีก 3 ที เก้งก็นิ่งไป ยังไม่หนำใจแก แกเอาไม้นั่นฟาดไปที่พี่โจ้ด้วย แล้วแหกปากด่าต่างๆ นานาด้วยความโมโห แกยังพาลไม่เลิก เดินขึ้นบ้านไปหยิบเอาปืนลงมา ไล่ยิงสัตว์ป่าที่เลี้ยงไว้ในบ้านตายหมดภายในวันเดียว ผมนั่งอยู่ในบ้าน ได้ยินเสียงปืนหลายนัด ‘ตูมๆๆๆ’ ลูกโม่ แมคนั่ม แผดเสียงไม่หยุด ชาวบ้านไม่มีใครกล้าพูดอะไร ผมได้แต่คิดในใจ สักวันจ่าท้วมจะได้รับผลกรรมแน่นอน

ไม่ถึงปี อาการจ่าท้วมเริ่มหนัก หมอหมดทางรักษา บอกให้แกมานอนอยู่บ้านเพื่อให้ครอบครัวดูใจ ผมจำได้ว่า วันนั้นช่วงหัวค่ำ ผมล้างจานอยู่หลังบ้าน ก็ได้ยินเสียงเอะอะมาจากบ้านจ่าท้วม เป็นเสียงเหมือนสัตว์ร้อง บางทีก็เป็นเสียงชะนี ‘ผัวๆๆๆๆ’ บางทีก็เสียงลิง เสียงไก่ขัน พวกลูกๆ หลานๆ แกวิ่งเข้าออกบ้านกันวุ่น ด้วยความอยากรู้ ผมก็เดินออกไปมองดูที่นอกรั้วบ้านแก ข้างในบ้านเห็นเมียแกกำลังนั่งข้างๆ จ่าท้วมนอนบนแคร่ไม้ใต้ถุนบ้าน เมียแกพยายามจับกดตัวจ่าท้วมไว้ ด้วยความอยากรู้อีก ผมก็ค่อยๆ ย่องเข้าไปดู ถือวิสาสะเปิดประตูรั้วเดินเข้าไป เห็นเพื่อนผมยืนตัวแข็งอยู่ เลยเข้าไปถาม ‘ปู่เป็นอะไร?’ เพื่อนบอก ไม่รู้สิ อยู่ดีๆ ปู่ก็ชัก แล้วก็ร้องเสียงแปลกๆ

จ่าท้วมยังไม่เลิกร้องเป็นเสียงสัตว์ ยังคงแหกปากร้องต่อไปไม่หยุด แถมแกยังเอามือสองข้างของแกทำเป็นมะเหง็ก แล้วเอามาชนกันดัง ‘โป๊กๆๆ’ จนมือแตกเลือดไหลออกมา ทั้งเมียทั้งลูกแกพยายามดึงมือแกออก ไม่ให้ทำ แกก็แหกปากด่า ‘ปล่อยกู ปล่อยกู กูจะตีไก่!!’ แกพูดแบบนี้ไม่หยุด จนแม่ผมรู้ว่าผมมาแอบดู เลยรีบเรียกให้ออกมาจากบ้านจ่าท้วม ขณะที่ผมกำลังเดินกลับบ้านกับแม่ อยู่ดีๆ มันก็มีลมแรง เป็นลมหมุนเหมือนพายุหมุนลูกย่อมๆ พัดอยู่ที่หน้ารั้วบ้านจ่าท้วม แล้วตอนนั้นเอง เสียงจ่าท้วมก็ตะโกนออกมา ‘กูไม่ไป กูไม่ไป!!’ แกพูดอยู่อย่างนี้ตลอด สร้างความเวทนาแก่ชาวบ้านแถวนั้นที่เปิดบ้านออกมาดู

รุ่งเช้า ก็ได้ข่าวว่าจ่าท้วมตายแล้ว ตายเมื่อคืนนี้เอง หลังจากงานศพจ่าท้วมผ่านไป เหตุการณ์แปลกๆ ก็เริ่มเกิดขึ้น เมียแกเองมาเล่าให้แม่ผมฟังว่า เดินขึ้นบ้าน เห็นจ่าท้วมยืนจังก้าท้าวสะเอวอยู่บนหัวบันได เหลนจ่าท้วม เด็กน้อยตัวเล็กๆ เพิ่งหัดพูด ก็มักพูดว่า ‘ทวด.. ทวดนอนบนเตียง เลือดไหลเต็มเลย’ จนคนในบ้านต้องบอกห้ามพูด เหตุการณ์ที่คนในบ้านเห็นผีจ่าท้วมร่ำลือกันปากต่อปาก ชาวบ้านเค้าว่ากันว่า จ่าแกคงเป็นผีหวงบ้าน เพราะสมัยมีชีวิต แกก็เป็นคนใจร้ายหวงข้าวของอยู่แล้ว พอตายไปก็คงไม่อยากไปไหนหรอก..

จนวันหนึ่ง พี่โจ้ ทหารรับใช้แกโดนผีเข้า และผีตนนั้นก็คือจ่าท้วมเอง ไอ้ผมก็ดันเสือกแอบไปดูด้วย ตอนพี่โจ้โดนเข้า ตอนนั้นพี่โจ้ตาขวางแบบชัดเจนเลย คำพูดคำจาเหมือนจ่าท้วมไม่มีผิด ผีในร่างพี่โจ้เรียกเมียแกมา แล้วพูดสั่งประมาณว่า ‘กูจะไปแล้ว เค้าจะมาพากูไปแล้ว มึงห้ามขายบ้านหลังนี้เด็ดขาด ของกูทุกชิ้นห้ามขาย ห้ามเอาไปไว้ที่วัด ให้มันอยู่เหมือนเดิมทุกชิ้น ไม่อย่างนั้น กูจะมาฆ่าให้หมด!’ พูดแค่นี้ก็มีลมหมุน แบบเดียวกับตอนที่จ่าท้วมใกล้ตายเลย ลมพัดหมุนวนอยู่หน้ารั้วบ้านอีกแล้ว จากนั้นพี่โจ้ก็ฟุบลงไป แล้วลมหมุนก็ค่อยๆ สลายไป.. ผมสาบานได้เลยว่า เหตุการณ์นี้มีคนเห็นกันหลายคน หลังจากวันนั้น พี่โจ้ก็ขอลากลับกรม ไม่อยู่ที่บ้านจ่าท้วมอีกแล้ว

ต่อมาไม่นาน เมื่อขาดเสาหลัก ครอบครัวจ่าท้วมก็เริ่มไม่มีเงิน เมียแกก็ค่อยๆ ทยอยขายสมบัติผัวแกทีละชิ้นสองชิ้น จนในที่สุดก็ต้องขายบ้าน แล้วย้ายไปอยู่กับญาติที่ต่างจังหวัด ลูกหลานแกก็กระจัดกระจายไปคนละทาง.. แต่เชื่อไหมครับ? เหมือนคำขู่อาฆาตของจ่าท้วมจะเป็นจริง ผมได้รับข่าวว่าลูกหลานจ่าท้วมแกมีอันเป็นไปทีละคนสองคน ด้วยอุบัติเหตุบ้าง โดนฆ่าบ้าง เจ็บป่วยด้วยโรคประหลาดๆ บ้าง แม้กระทั่งเมียแกก็ไม่เว้น ตายเช่นเดียวกัน ตระกูลจ่าท้วมเลยต้องสิ้นสุดลงแค่นั้น เหมือนพวกสัตว์ป่าที่แกยิงตายหมดภายในวันเดียว

แต่.. เหตุการณ์ยังจบแค่นั้นครับ บ้านหลังนั้นมีคนมาซื้อต่อไป เจ้าของใหม่ก็รื้อบ้านไม้จ่าท้วมทิ้ง สร้างเป็นบ้านปูนสวยเชียว แต่เชื่อไหมครับ ไม่มีใครอยู่บ้านหลังนั้นได้ ผีจ่าท้วมยังคงหวงที่ ตามหลอกหลอนเจ้าของใหม่ไม่สิ้นสุด บ้านหลังนี้ถูกเปลี่ยนเจ้าของมาถึง 3 คน ถ้าไม่โดนผีหลอก ก็ต้องมีเหตุให้บ้านร้อน ใครไปอยู่ก็ต้องทะเลาะกันอยู่กันไม่ได้ อย่างล่าสุดเมื่อ 5 ปีก่อนนี่เอง สองผัวเมียจากไหนไม่รู้มาซื้อ อยู่ยังไม่ถึงปี ทะเลาะกันทุกวัน จนอยู่กันไม่ได้ ต้องปิดบ้านไว้อย่างนั้น แล้วกลับไปอยู่บ้านเก่าบ้านพ่อแม่เค้า.. ทุกวันนี้ อดีตบ้านจ่าท้วมกลายเป็นบ้านร้าง ไม่มีใครกล้าไปอยู่ เคยประกาศขายก็ไม่มีใครซื้อ เพราะคนแถวนี้รู้ประวัติดี จนเวลาผ่านไป ต้นไม้ในบ้านรกครึ้ม กลายเป็นบ้านผีโดยปริยาย วันดีคืนดีก็จะมีลมหมุนประหลาด พัดเข้าออกบ้านหลังนี้ ชาวบ้านเค้าว่ากันว่า จ่าท้วมคงกลับมาดูบ้าน เอากะเค้าสิ ตายแล้วยังจะหวงของ เฮ้อ.. ผีอะไรไม่รู้จักปลง

Story by คุณเลิฟ

The post 663 บ้านจ่าท้วม first appeared on The House.

เรื่องนี้เป็นอีกเรื่องจากคุณเลิฟครับ คุณเลิฟเล่าว่า.. เช้าวันก่อน แม่ค้าหาบหน่อไม้สดมาขาย เลยซื้อไว้ทำกับข้าว ทำให้นึกถึงเรื่องเรื่องหนึ่งสมัยเด็กๆ จะเล่าให้ฟังครับ.. ช่วงหน้าฝน พวกหน่อไม้ไผ่ตงจะขึ้นดกมาก ป้าลิ้ม สมัยก่อนแกเช่าบ้านอยู่ข้างๆ บ้านผม แกอยู่กับลูกชายแกชื่อ จอบ พี่จอบเป็นหนุ่มแล้วตอนนั้น เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงให้ป้าลิ้มอย่างดี ส่วนป้าลิ้มมีอาชีพหาของป่าเล็กๆ น้อยๆ มาขายในตลาด แกชอบขึ้นไปบนเขาแถวบ้าน แล้วไปหาพวกของป่า ผลไม้แปลกๆ หน่อไม้ รังผึ้ง เห็ด อะไรพวกนี้ลงมาขายในตลาด ให้พอได้ค่าข้าวค่าน้ำแต่ละวัน

ป้าลิ้มเล่าว่า วันนั้นหลังฝนหยุดตก แกก็ออกจากบ้านหาบตระกร้า มีดพร้า ขึ้นเขาไปหาหน่อไม้ตามปกติ หน่อไม้มันดกมาก เดินไปทางไหนก็เจอ แกขุด ตัดมันอย่างสนุกมือ จนลืมตัวเดินลึกเข้าไปในป่าเรื่อยๆ เวลาผ่านไปนานเท่าไรไม่ทราบได้ ด้วยความเพลินของแก มารู้ตัวอีกทีดวงอาทิตย์เริ่มตกดินแล้ว แกเลยรีบหาทางออกจากป่า แต่เพราะแกเดินลึกเข้าไปกว่าจุดที่เคยเดินประจำ เลยทำให้แกหลงทาง เดินสะเปะสะปะไปเรื่อย ความมืดเริ่มจะเข้าปกคลุม แกบอกว่าตอนที่แกจะเดินออกมา เหมือนมีตัวอะไรเดินตามแกมาตลอดทาง บางครั้งหันไปมอง ลักษณะมันเหมือนหมาดำตัวโตๆ ใจหนึ่งแกก็กลัว กำมีดพร้าในมือไว้แน่น เหงื่อไหลออกตามร่องนิ้วชุ่มไปหมด แกรีบสาวเท้าไวขึ้น หวังจะออกจากป่าให้ได้ก่อนความมืดจะปลกคลุมผืนป่าเขานี้หมด

ทันใดนั้นเอง หมาดำตัวนั้นที่มันเดินตามแกมาตลอด อยู่ดีๆ มันก็โผล่มาจากไหนไม่รู้ มาขวางหน้าแกไว้ แล้วขู่คำรามในลำคออย่างอาฆาต ป้าลิ้มบอกว่า หมาตัวนี้มันประหลาด ไม่เหมือนหมาทั่วไปที่เคยเจอ ตัวมันใหญ่อย่างกับลูกวัว ขนมันสีดำสนิทตลอดทั้งตัว ลูกตาเป็นสีเขียวทั้ง 2 ตา ส่องประกายเหมือนลูกแก้ว มันแยกเขี้ยวยิงฟันขู่ตลอดเวลา เหมือนพร้อมจะเข้ามากัดป้าลิ้มได้ทุกเมื่อ ป้าลิ้มพยายามไล่มัน ‘ไป๊! ไป๊! หลีกทางกู กูจะกลับบ้าน ไอ้หมาเวร..’ ไม่ว่าจะด่าจะขู่มันยังไง ไอ้หมานรกนั่นก็ไม่มีทีท่าหวาดกลัวป้าลิ้มเลย ป้าลิ้มเห็นท่าไม่ดีแน่ แกตัดสินใจปามีพร้าในมือใส่หมาดำ หมายจะให้มันหลีกทางไป แต่กลับทำให้หมาดำตัวนั้นโมโหยิ่งขึ้น มันกระโจนใส่ป้าลิ้มทันที แกบอกเท่านั้นล่ะ แกวูบไปเลย.. ในใจแกคิดว่าคงตายแน่ๆ สติสัมปชัญญะของป้าลิ้มก็ขาดผึง ณ วินาทีนั้น..

ตัดกลับมาที่บ้านของป้าลิ้ม พี่จอบกลับจากทำงาน ก็ซื้อแกงถุงกับข้าวมา หุงข้าวรอป้าลิ้มเหมือนเช่นเดิม แต่วันนี้ ป้าลิ้มยังไม่กลับมา ซึ่งมันผิดปกติ พี่จอบคอยเดินออกมาดูหน้าบ้านหลายรอบเพื่อมองหาป้าลิ้ม บางทีก็เดินมาถามแม่ผมว่า เห็นป้าลิ้มกลับมาหรือยัง? แต่ก็ไม่มีใครเห็นป้าลิ้มเลย.. สักพักใหญ่ๆ ผ่านไป ป้าลิ้มก็เดินกระเซอะกระเซิงกลับมาที่บ้าน เสื้อผ้าแก ผ้าถุงมอมแมมขาดวิ่น มีแต่โคลนเปื้อน ผมเผ้ารุงรังดูน่ากลัว ป้าลิ้มเดินเข้าไปในบ้าน แล้วร้องเรียกอยากกินข้าว หิวๆๆ พี่จอบก็เอาข้าวปลาที่เตรียมไว้ออกมาให้ป้าลิ้มกิน แล้วถาม ‘แม่ไปไหนมา ทำไมวันนี้กลับเอาค่ำเลย แล้วไปทำอะไรมาถึงได้มอมแมมแบบนี้?’ ป้าลิ้มไม่พูดไม่จา ตักข้าวเข้าปาก เคี้ยวตุ้ยๆ อย่างไวจนข้าวหมดจาน แกก็ขออีกจาน กินจนหมด ทีนี้แกบอกลูกชาย ‘มึงเอามาทั้งหม้อเลย กูหิว! แล้วก็ไปทำกับข้าวมาอีก’ พี่จอบก็แปลกใจ แม่ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ก็จำใจต้องไปเจียวไข่มาให้อีกจาน ป้าลิ้มกินจนกับข้าวหมดทุกอย่าง แกก็ไม่ยอมอิ่ม บอกพี่จอบไปเอาข้าวมาอีก พี่จอบบอกหมดแล้วแม่ ยังไม่พออีกเหรอ? เท่านั้นล่ะ ป้าลิ้มยกเท้ายันพี่จอบเข้ายอดอก พี่จอบกลิ้งเป็นลูกขนุนเลย ป้าลิ้มเริ่มเสียงดังโวยวาย พูดจาหยาบคาย จนคนแถวนั้นได้ยิน ก็เริ่มเข้ามามุงดูเหตุการณ์ รวมถึงบ้านผมด้วย

ภาพที่เห็นคือ ป้าลิ้มนั่งอยู่บนพื้นกลางบ้าน เนื้อตัวมอมแมม แหกปากตะโกน ‘กูหิว! กูหิวโว้ยย! พวกมึงไปเอาข้าวปลามาให้กูกินที..’ เพื่อนบ้านเห็นแบบนั้น ก็เริ่มแน่ใจว่านี่คงไม่ใช่ป้าลิ้มคนเดิมแน่นอน อาการแบบนี้เค้าเรียกว่าผีเข้า! มีเพื่อนบ้านคนหนึ่งถามขึ้นมาว่า ‘นี่ใช่ป้าลิ้มหรือเปล่า? หรือว่าเป็นใคร ขอให้บอกมาดีๆ จะเอาข้าวปลามาให้’ ป้าลิ้มเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนบ้านคนนั้น แล้วแหกปากร้องด่าต่างๆ นานา ‘กูนี่ล่ะอีลิ้ม พวกมึงจะทำไม!? ไปเอาข้าวมาให้กูกินเดี๋ยวนี้!’ เมื่อมั่นใจว่าป้าลิ้มโดนผีเข้าแน่นอนแล้ว เพื่อนบ้านแถวนั้นก็ไปนิมนต์พระจากวัดใกล้ๆ บ้านให้มาช่วยดู

พอพระมาถึง ป้าลิ้มแกเหมือนมีอาการหวาดกลัวหน่อยๆ แต่ยังไม่ลดละ พูดด่าคนไปทั่ว ขอข้าวขอน้ำกินตลอดเวลา จนพระท่านเดินเข้ามาในบ้านแล้วถาม ‘โยม โยมเป็นใคร? แล้วมาเข้าป้าลิ้มนี่โยมต้องการอะไร? บอกมาดีๆ พระจะช่วยเอง..’ ป้าลิ้มได้ฟังก็มีอาการอ่อนลง นั่นตัวสั่นๆ ยกมือขึ้นพนม และบอกพระไปว่า ‘ผมชื่อ ชาติ ผมถูกแทงตายในป่า ตรงที่ป้าคนนี้ไปหาหน่อไม้ เพื่อนมันแทงผมตายตรงจอมปลวก ศพผมอยู่หลังจอมปลวกนั่นล่ะ ผมตายมา 3 วันแล้ว ไม่ได้กินอะไรเลย ผมหิว พอเห็นป้าคนนี้ขุดหน่อไม้ ผมก็ขออาศัยร่างมาหาอะไรกิน..’ พูดจบ หลวงพ่อท่านก็ถามต่อ ‘แล้วจะให้ทำยังไง โยมถึงจะออกไปจากร่างนี้?’ ผีตายโหงในร่างป้าลิ้มบอก ‘ผมขอกินไก่ต้มสักตัว เหล้าขาวสักขวด แล้วผมจะไป แล้วช่วยเอาศพผมลงมาเผาด้วยครับหลวงพ่อ..’ พูดจบ หลวงพ่อก็ให้คนแถวนั้นไปจัดเตรียมไก่ต้ม เหล้าขาว มาให้ผีตายโหงในร่างป้าลิ้มกิน.. พอของมา ป้าลิ้มก็ฉีกไก่กินหยับๆ กระดกเหล้าขาวเข้าปาก เอื้อกๆ กินอย่างอร่อย ล่อเหล้าขาวไปจนหมดขวด ไก่หมดตัว จนเป็นที่พอใจแล้ว ผีตายโหงตนนั้นก็ยกมือไหว้หลวงพ่อ แล้วบอกว่า ‘ผมจะทำตามที่พูดไว้แล้วนะ..’ ว่าแล้ว ร่างป้าลิ้มก็ล้มตึงลงไปนอน ชาวบ้านต่างวิ่งเข้าไปช่วยกันปฐมพยาบาลจนป้าลิ้มเริ่มฟื้นคืนสติได้

พอได้สติ ป้าลิ้มก็บ่นปวดท้องๆ เหมือนท้องจะแตก ก็ด้วยเพราะกินของต่างๆ เข้าไปมากมายตอนผีตายโหงสิงแกนั่นเอง พี่จอบเลยต้องพาป้าลิ้มไปส่งโรงพยาบาล ป้าลิ้มนอนโรงพยาบาลอยู่ 3 วัน ถึงจะกลับบ้านได้ เป็นกระเพาะคราก เพราะสวาปามเข้าไปเกินอัตรานั่นเอง.. หลังจากวันนั้น หลวงพ่อท่านก็ประสานงานไปที่ตำรวจที่เป็นลูกศิษย์ ให้ขึ้นไปบนเขาตามคำที่ผีตายโหงว่าไว้ แล้วก็ไปพบกับศพจริงๆ เป็นชายถูกแทงที่ราวนมขวา นอนคว่ำหน้าตายอยู่หลังจอมปลวกใกล้ๆ ต้นไผ่ หลวงพ่อเลยเอาศพมาทำพิธีให้แบบอนาถา เพราะไม่มีญาติมาติดต่อรับศพ.. ทุกวันนี้ป้าลิ้มยังมีชีวิตอยู่ อายุอานามก็ปาไป 70 กว่าแล้ว แต่แกยังจำเรื่องนี้ได้เป็นอย่างดี ถ้าใครไปถามแก แกก็จะเล่าได้อย่างคล่องปาก แถมยังชอบเล่าให้เด็กๆ แถวบ้านฟังบ่อยๆ

Story by คุณเลิฟ

The post 659 หน่อไม้ผีตายโหง first appeared on The House.

เรื่องนี้มาจากคุณ Wanchai Sali สมาชิกกลุ่ม TheHOUSE ครับ คุณ Wanchai เล่าว่า.. เมื่อหลายปีก่อน ผมมีโอกาสได้เห็นสิ่งลี้ลับ สิ่งที่วิทยาการล้ำหน้าก็ไม่อาจบอกได้ว่ามันคืออะไร? วันหนึ่ง ครอบครัวผมได้รับข่าวจากจันทบุรี ว่าน้องสาวคนเล็กของแม่ผม จู่ๆ ก็มีอาการเซื่องซึม พูดจาไม่ค่อยรู้เรื่อง ครอบครัวผมจึงพากันไปเยี่ยม

พอไปถึง ภาพแรกที่เห็นคือน้องสาวแม่แกนั่งซึม ไม่พูดไม่จา ร่างกายซูบโทรม มือก็ถอนผมบนหัวที่ละเส้นๆ จนผมบางเกือบจะล้าน และที่สำคัญคือแกทำเหมือนไม่รู้จักพวกเรา.. ญาติๆ เล่าว่า ก่อนหน้านี้พาไปหาหมอที่โรงพยาบาลมาแล้ว ก็ไม่ได้เรื่อง ทุกคนจึงลงความเห็นกันว่า ‘โดนของ’ จะลองพึ่งพาไสยศาสตร์ดู ต้องหาคนที่มีวิชาอาคมมาช่วย 2 วันต่อมา ก็ได้ติดต่อกับหมอผีท่านหนึ่งที่คนรู้จักแนะนำมา แต่ว่าอยู่ทางใต้ เลยตกลงกันว่าจะพาน้องสาวแม่ไป แต่พวกเราไม่สามารถพาแกขึ้นรถได้ เพราะแกต่อสู้ขัดขืน ถึงขนาดช่วยกันจับ 6-7 คน ก็สู้แรงแกไม่ได้ จึงละความพยายาม เปลี่ยนเป็นตีรถลงใต้ไปรับหมอมาแทน

จันทบุรี – นครศรีธรรมราช – จันทบุรี

พอรับหมอผีมาถึงบ้าน ทันทีที่หมอผีก้าวลงจากรถ น้องสาวแม่แกกระโดดหน้าต่างหนีไปเฉยๆ ญาติๆ ต่างวิ่งตามไล่จับ แต่ก็ไม่ทัน หาไม่เจอ หมอผีบอกว่าเดี๋ยวจะหาเอง.. สุดท้ายเราไปเจอน้องสาวแม่นั่งหลบอยู่ใต้โคนต้นเงาะข้างทางสามแพร่งเล็กๆ เมื่อแกเห็นหมอผี แกก็รีบลุกวิ่งหนีกลับไปบ้าน แต่หมอผีบอกไม่ต้องตาม ให้ช่วยกันหาของสิ่งหนึ่งรอบๆ ต้นเงาะ พวกเราก็ช่วยกันหา จนไปเจอห่อผ้าขาว ข้างในมีเส้นผมอยู่กระจุกหนึ่ง จากนั้นก็พากันกลับไปที่บ้าน

เมื่อไปถึงหน้าบ้านตรงหัวบันไดทางขึ้น หมอผียกมือขึ้นพนม ท่องคาถาที่ผมเองก็ฟังไม่รู้เรื่อง ไม่นาน น้องสาวแม่ก็ค่อยๆ คลานออกมาจากห้อง และค่อยๆ คลานลงบันไดมาอยู่ตรงหน้าหมอผี.. จากการสอบถาม หมอผีแกว่า สิ่งที่มาเข้าร่างนี้คือผีตายโหง ชื่อ… มีคนพาเขามาจากสุรินทร์ เพื่อนำมาให้โทษกับน้องสาวแม่ เขา (ในร่างน้องสาวแม่) บอกหมอผีว่าอย่าทำเขา เขากลัว เขาถูกบังคับมา หมอผีบอก ถ้ายอมออกจากร่างหมอจะพาไปด้วย และจะทำพิธีปลดปล่อยให้ ซึ่งเขาก็เชื่อ แต่ขอให้หมอผีสัญญาว่าไม่โกหก หมอผีก็รับคำ.. ไม่นาน พวกเราทุกคนตรงนั้นก็ต้องตกตะลึง เมื่อเห็นกลุ่มควันขะมุกขะมัวสีดำ โชยออกมาจากหัวของน้องสาวแม่ และลอยไปที่ห่อผ้าที่หมอผีตั้งไว้บนดิน จากนั้นน้องสาวแม่ผมก็กลับมาปกติเหมือนเดิม นั่งมองไปรอบๆ เหมือนงงว่าเกิดอะไรขึ้น?

ผมคงจะไม่เชื่อเลย ถ้าไม่ได้เห็นอะไรแบบนี้กับตาตัวเองจริงๆ

Story by คุณ Wanchai Sali

The post 622 คนโดนของ first appeared on The House.

สิงสู่ เล่าถึงสำนักจิตแห่งหนึ่งบนเขาที่ห่างไกลผู้คน วันหนึ่งนายแม่เจ้าของสำนักได้เชิญลูกศิษย์ทุกคนมารวมตัวกัน เพื่อทำพิธีเรียกวิญญาณกลับมายังศพปริศนาที่ถูกห่อผ้าไว้ แต่ระหว่างนั้นเกิดการผิดพลาดขึ้น ทำให้วิญญาณเร่ร่อนแถวนั้นได้เข้ามาในสำนัก และเข้าสิงร่างของนายแม่

เวลาผ่านไป นายแม่ถูกกักขังไว้ในห้อง พร้อมกับที่ เดช ศิษย์เอกของนายแม่ได้กลับมาที่สำนักพร้อมข่าวร้ายว่า ข้างนอกฝนตกหนัก น้ำเซาะถนนพัง ไม่สามารถออกไปจากที่นี่ได้สักพักใหญ่ เมื่อข้างในก็มีผีร้าย ข้างนอกก็ออกไปไม่ได้ ทุกคนจึงเหมือนถูกปิดตายอยู่ในสำนัก ร่วมกับวิญญาณร้ายที่ไม่รู้ว่าจะเข้าสิงใครต่อไป..

จากที่ได้ดูมา เห็นได้ชัดว่าสิงสู่เป็นหนังทุนต่ำ ถ่ายทำในโลเคชั่นเดียวเกือบทั้งเรื่อง ทุกสิ่งในหนังคือมาจากก้อนความคิดของผู้กำกับ ที่ถูกถ่ายทอดออกมาทางการแสดงของนักแสดงล้วนๆ แทบไม่มีการปรุงแต่งใดๆ แต่บางทีก็รู้สึกว่าตัวละครเล่นไม่ธรรมชาติในหลายๆ ฉาก เล่นใหญ่เล่นเกิน บทพูดก็ดูเป็นบทมากๆ หรือแม้แต่ท่ายืนท่าเดินบางทียังดูตั้งใจเกินไปด้วยซ้ำ เหมือนหนังเรื่องนี้เหมาะจะเอาไปทำละครเวทีมากกว่า และน่าจะออกมาเป็นละครเวทีที่ดีมากๆ ด้วยซ้ำไป

ด้านความสยองขอบอกตามตรงว่ายังไม่สุด ผีเข้าสิงคนนั้น ย้ายไปคนนี้ ชุลมุนวุ่นวายมาก แต่ด้วยเพราะการแสดงที่ดูขัดใจ เมคอัพหน้าผีที่ดูปลอม ดูหลอก แค่ทาหน้าขาวใส่คอนแท็กเลนส์ขาวก็เป็นผีแล้ว เลยทำให้สะดุดใจก่อนถึงจุดที่จะกลัว (ถึงแม้ว่าทุกตัวละครจะเล่นบทผีเข้าได้ทุ่มเทแบบไม่ห่วงสวยหล่อก็ตาม) ด้านซาวด์ประกอบ เสียงผีดูตลก อารมณ์เหมือนกอลลั่ม หรือตามหนังผีฝรั่ง ส่วนเพลงประกอบดูเข้ากับหนังดี เหมือนจะเป็นซาวด์หนังย้อนยุค คลาสสิค แต่บางทีก็ใช้ดังและเยอะไปหน่อยจนเมื่อยหู

เนื้อเรื่องคือส่วนที่ดูจะมีอะไรที่สุดในหนัง เพราะมันซ่อนอะไรๆ ให้เราอยากรู้ไว้เยอะพอสมควร อย่างเช่นพิธีกรรมในตอนต้นเรื่องทำเพื่ออะไร? ศพในห่อผ้าเป็นใคร? วิญญาณเร่ร่อนมาจากไหน? ความลับในอดีตของแต่ละคนในสำนักมีอะไรบ้าง? ก่อนจะพาไปเฉลยในตอนจบได้แบบที่ต้องอ้าปากร้องเหวอ! นอกจากนี้ตามสไตล์หนังของ วิศิษฎ์ ศาสนเที่ยง ก็จะต้องทิ้งอะไรๆ ไว้ให้ตีความกันต่อหลังออกจากโรงไปแล้วอีก

ฉายวันที่ 13 ธันวาคม 2561  |  Transformation Films
ผู้กำกับ  วิศิษฎ์ ศาสนเที่ยง
นักแสดง  อนันดา เอเวอริงแฮม, ทาริกา ธิดาทิตย์, ณัฐฐาวีรนุช ทองมี, พลอย ศรนรินทร์

The post รีวิว ‘สิงสู่’ หนังผีไทยเล่นใหญ่ที่กล้าฉีกแนว กับการรับมือผีในพื้นที่จำกัด! first appeared on The House.

คืนนี้แอดขอหยิบเอาบทความน่าสนใจมาแชร์ให้อ่านกัน เชื่อว่าหลายคนอาจจะเคยได้ยินเรื่องของการถูกผีเข้า ผีสิง แน่นอนว่ามันพิสูจน์ไม่ได้ด้วยวิทยาศาสตร์ แต่แปลกใจไหมว่า ทำไมทั่วโลกถึงมีเรื่องราวอะไรแบบนี้เกิดขึ้นเหมือนๆ กัน ต่างศาสนา ต่างเชื้อชาติ ก็มีการถูกผีเข้าเหมือนๆ กัน ลองอ่านบทความนี้ดู เรื่องเกี่ยวกับการ สิงสู่ ในหลากหลายรูปแบบ..

“การสิงร่าง” คือการที่มีวิญญาณเข้าครอบงำร่างชั่วคราว โดยที่เจ้าของร่างยังคงรู้สึกตัวอยู่ แต่ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ หากว่าเจ้าของร่างเป็นคนจิตอ่อน หรือไม่ได้รับการช่วยเหลือ ก็อาจจะถูกวิญญาณนั้นกลืนกิน และยึดร่างไปในที่สุด เมื่อร่างเดิมใช้การไม่ได้แล้ว วิญญาณร้ายก็อาจจะออกจากร่างไปหาร่างใหม่เข้าสิงสู่ โดยที่ร่างเก่าได้ตายไปแล้ว

“การสวมร่าง” คือการที่วิญญาณเจ้าของร่างเดิมได้ออกไปแล้ว ได้เสียชีวิตไปแล้ว และวิญญาณดวงใหม่เข้ามาสวมร่างแทนที่ อาจเป็นแค่ชั่วคราว หรือตลอดจนสิ้นอายุขัย ซึ่งมีปรากฏให้เห็นอยู่เหมือนกันว่า ร่างที่ถูกสวมจะค่อยๆ เน่าเสีย หรือเกิดการต่อต้านวิญญาณที่เข้ามาสวมร่างในที่สุด

“การเกาะร่าง” คือการที่วิญญาณเจ้ากรรมนายเวรเข้ามาเกาะอยู่กับตัวคนๆ นั้น โดยที่อาจจะทำเรื่องดี หรือเรื่องร้ายให้แก่ชีวิตคนๆ นั้นก็ได้ อาจมาในรูปแบบเทพ เทวดาปกปักษ์รักษา หรือแม้กระทั่งวิญญาณที่หวังจะจองเวรคนๆ นั้นจากอดีตชาติ หรือในชาตินี้ก็ตาม ยกตัวอย่างให้เห็นภาพชัดๆ ก็คือที่เราเห็นผีขี่คอในหนัง ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ นั่นเอง

“การรวมร่าง” คือการที่เปิดให้วิญญาณ หรือองค์เทพต่างๆ ใช้ร่างกายคนผู้นั้น เพื่อสื่อสารกับคนเป็น หรือเพื่อกระทำการใดๆ ก็ตามที่คนๆ นั้นไม่สามารถทำได้ ร่างกายจึงเป็นเหมือนภาชนะใส่ของ ยกตัวอย่างเช่น พวกร่างทรงต่างๆ

“การควบคุมวิญญาณ” คือการที่ถูกมนต์สะกดบังคับให้ทำในสิ่งที่ไม่อยากทำ อย่างเช่นพวกตุ๊กตาวูดู ที่คนเล่นมนต์ดำใช้มันเพื่อบังคับให้คนๆ นั้นทำอะไรตามที่คนทำพิธีต้องการ หรือแม้กระทั่งการทำร้ายคนๆ นั้นก็สามารถทำได้ ผ่านการควบคุมจากพิธีกรรม จะเรียกได้ว่าเป็นการไล่ให้วิญญาณของเจ้าของเดิมออกไป หรือการฆ่าให้ตายนั่นเอง

“การเกิดก่อนตาย” คือการเข้ามาเกิดแทนที่ทารกที่กำลังจะลืมตาดูโลก โดยที่ทารกนั้นอาจจะเสียชีวิตไปก่อนหน้า แล้ววิญญาณเร่ร่อนก็อาศัยจังหวะนั้นเข้าสวมร่างแล้วเกิดมาเป็นทารกแทน ตามความเชื่อโบราณนั้น เวลาตกฟากจะมีการทำพิธีกรรมเพื่อมิให้สัมภเวสีมาขัดขวางการเกิดของทารก ไม่แน่..ลูกที่คุณเลี้ยงดูมาตั้งแต่เกิด อาจไม่ใช่ลูกของคุณจริงๆ ก็เป็นได้

ต่อไปมาดู ศาสตร์แห่งการสิงสู่ ที่จะพูดถึงอาการ ‘ผีเข้า’ ที่มีหลากหลายรูปแบบ ขึ้นอยู่ว่าวิญญาณที่เข้าร่างเป็นวิญญาณประเภทใด..

1. วิญญาณดี
จะซึมผ่านกลางกระหม่อม ความชาเสียวหนืดๆ เหมือนสว่านเจาะเข้าไปในสมอง ซึมซ่านไปทั่วตัว กรณีนี้ร่างกายจะยินยอมให้วิญญาณเข้ามา อยู่ร่วมกันชั่วครู่ วิญญาณดีบางตัวจะส่งอำนาจจิตส่องมาเป็นลำแสง กระแสพลังดั่งแสงไฟพวยพุ่งมาจากดินแดนไกลโพ้น วิ่งเป็นทางยาวเข้าคลุมร่างนั้น คล้ายโทรจิต หรือพลังทิพย์บังคับจิต และร่างให้ทำตามคำสั่ง ผู้ถูกเข้าครองร่าง จะมีอากาคล้ายครึ่งหลับครึ่งตื่น ร่างกายไม่สามารถกระดุกกระดิกได้ ไม่สามารถสั่งการตนเองได้ จะพูดตามสิ่งที่วิญญาณนั้นสั่งมาโดยไม่ต้องคิด วิญญาณบีบบังคับเข้าร่าง จะบีบจนร่างรู้สึกปวดศีรษะ หน้ามืด หมดสติ วิญญาณจะแทรกซึมเข้ามาในช่วงเวลานั้น

2. วิญญาณไม่ดี
เวลาเข้าร่างจะเกาะที่ท้ายทอยตอนท้ายของสมอง ที่เรียกว่าต่อมเมดุลล่า ทำหน้าที่เหมือนกาฝากค่อยๆ ซึม และฝั่งรากงอกเข้าไปในกายเนื้อเรา แรกๆ จะมีอาการหนักท้ายทอยก่อน เมื่อซึมได้ที่ ก็จะกำเริบขึ้นมาอาละวาด จะรู้สึกว่ามีลมเย็นๆ มาปะทะที่หลัง ขนลุกเกรียว หนาวๆ ร้อนๆ และหนักท้ายทอย

วิญญาณบางตัวจะกระแทกเข้าบีบหัวใจให้หยุดเต้นไปชั่วขณะหนึ่ง ช่วงแว่บเดียวนั้น วิญญาณจะแทรกผ่านเข้าไปทันที หัวใจจะรู้สึกเสียวปวด วิญญาณไม่ดีอาจซึมขึ้นมาทางมือ จะมีอาการชาแบบเหน็บกินมือ เลื่อนขึ้นมาเรื่อยๆ แล้วลามจนชาไปทั้งตัว สุดท้ายก็เข้าควบคุมจนร่างหมดสติ ส่วนวิญญาณชั้นต่ำมักซึมผ่านทางเท้าขึ้นมา แล้วค่อยๆ ชาเหมือนเหน็บกินเรื่อยๆ ไป ชาทั้งตัวจนหมดสติ ให้เข้าสวมร่างในที่สุด

วิญญาณบางชนิดมาแบบแฝงเป็นเงาตามตัว วิญญาณจะอยู่ในลักษณะร่างไปไหนก็ตามติดไปทุกที่ด้วย บางครั้งเกาะหลังไปเหมือนเงาตามตัว ส่วนมากจะเป็นเจ้ากรรมนายเวรมาทวงหนี้ รอจังหวะให้เจ้าของร่างจิตตก อ่อนแอ หรือมีเรื่องมากระทบใจ กลุ้มใจจนดวงแตก ช่วงนั้นวิญญาณจะเข้าสิงร่าง ถึงไม่เข้าสิงก็จะทำลายดวงให้ทำสิ่งใดก็ไม่สำเร็จ หน้าตาหมองคล้ำ มีแต่ความฉิบหาย

วิญญาณที่กล้าแกร่งจะเข้าเบียดเบียนร่าง ด้วยพลังจิตที่แรงกล้า จะแผ่คลุมกระแทกวิญญาณเจ้าของร่างให้ไปอยู่ข้างๆ กายเนื้อทันทีขณะเข้าร่าง เจ้าตัวจะเห็นดวงไฟกระแทกผ่านหน้าผาก แล้วจึงหมดสติไป วิญญาณใหม่จะเข้าอาศัยร่างนั้น พูดหรือทำงานต่อไป เมื่อหมดธุระแล้วจะถอยจากไป หรือคืนร่างให้เจ้าของเดิม

การเข้าร่างแบบชั่วคราวของวิญญาณเร่ร่อน ไม่เพียงต้องการควบคุมเจ้าของร่าง ต้องการยืมร่างเพื่อใช้งาน มันยังต้องการพลังงานจากร่างนั้นๆ มันจะตระเวนสูบพลังงานจากร่างชั่วคราวที่ไม่ใช่เป้าหมาย โดยเลือกเหยื่อที่มีจิตอ่อน กำลังจิตตก หรือมีปัญหาทางจิตใจ ‘นั่นเพราะความอ่อนแอของจิตคืออาหารอันโอชะของวิญญาณ..’

กระบวนการทั้งหมด ก็เพื่อเข้าสิงร่างที่มันเล็งไว้อย่างถาวร ตามตำราบอกว่า วิญญาณอาจเลือกจากความแข็งแรงของร่างกาย ความสมบูรณ์ของร่าง อายุ หรือบางที เจ้าของร่างนั้น และวิญญาณอาจเคยเกี่ยวข้องผูกพันกันมา เช่นเคยฆ่า ทำร้าย บุกรุก หรือแย่งชิงสิ่งใดสิ่งหนึ่งของกันและกันมาแต่อดีตชาติ

Story by วิศิษฎ์ ศาสนเที่ยง และ นิยายเรื่อง สิงสู่ โดย หริพรรณ

The post 597 สิงสู่ first appeared on The House.

เรื่องนี้ส่งมาจากคุณ CrEaMmY KaNtY ครับ คุณ CrEaMmY เล่าว่า.. เรื่องนี้เป็นเรื่องของเพื่อนเราที่ชื่อ เน็ต ค่ะ เรื่องเมื่อหลายปีมาแล้ว คือตอนนั้นเน็ตได้รวมตัวกับเพื่อนๆ ไปเที่ยวประเทศพม่ากัน ไปแบบกรุ๊ปทัวร์ค่ะ วันที่ไปเที่ยวพระราชวังบุเรงนอง หงสาวดี ด้วยความที่เน็ตเป็นคนพูดอะไรไม่คิด พอไปถึงที่พระราชวัง หลังจากก้าวลงจากรถ เน็ตก็พูดขึ้นมาว่า ‘อะไรเนี่ย ไม่เห็นจะสวยเลย..’ ก่อนจะเดินเที่ยวถ่ายรูปกับเพื่อนๆ ตามปกติ

พอกลับมาถึงที่พัก จู่ๆ เน็ตก็ถอดสร้อยพระออก ทั้งที่ปกติจะใส่ติดตัวตลอดเวลา ระหว่างรอเพื่อนอีกคนอาบน้ำ เน็ตก็นั่งนิ่ง เหม่อลอย ซึ่งผิดวิสัยคนพูดมากอย่างเน็ตมากๆ เพื่อนอีกคนเลยเดินเข้ามาถาม (ในห้องจะนอนกัน 3 คนค่ะ) เน็ตก็ตาขวางใส่เลยค่ะ แถมยังตัวสั่นไม่หยุด เพื่อนที่ชื่อ ตั้ม ก็เรียก อาร์ท ที่อาบน้ำอยู่ออกมาช่วย อาร์ทเป็นคนใจแข็งค่ะ เลยพยายามเข้าไปจับเน็ตพร้อมบอกให้ตั้มเอาสร้อยพระมาใส่ให้ แต่ตั้มไม่กล้า เลยโทรเรียกเพื่อนคนอื่นๆ รวมถึงคุณหนิงหัวหน้าไกด์มา พอคุณหนิงมาถึงก็ถึงกับอึ้ง เพราะพอเปิดประตูเข้าไป คุณหนิงบอกว่าเห็นกองทัพทหารพม่า ทั้งหญิงชาย มีช้าง ม้าด้วย แต่ว่าที่นี่มันคือชั้น 3 ของโรงแรม! คุณหนิงรวบรวมความกล้าเดินไปตบหน้าของเน็ต พยายามทำให้ได้สติคืนกลับมา แต่ก็ไม่เป็นผล..

คุณหนิงเห็นท่าไม่ดี แต่ด้วยคุณหนิงเป็นคนเข้าวัดทำบุญบ่อยๆ เลยเดินไปเอาน้ำเทใส่แก้ว พร้อมทั้งสวดมนต์อะไรอยู่สักพัก แล้วเอาน้ำนั้นเทราดใส่หัวของเน็ต และสวดมนต์ไปด้วย เพื่อนๆ รอบตัวก็ช่วยกันสวดตาม จนสักพักเน็ตถึงกลับมาเป็นปกติ ถามว่าเกิดอะไรขึ้น ราวกับไม่รู้ตัว.. หลังจากจบเรื่อง ก่อนที่คุณหนิงจะกลับห้อง ก็กำชับว่า ‘ให้ใส่พระนอนด้วย’ ส่วนเพื่อนๆ ทุกคนก็กลัว เลยมานอนรวมกันหมด เลยเป็นครั้งแรกที่ได้นั่งคุยกันครบทุกคน จนได้รู้ว่า ทุกคนปีชงหมดเลย!

หลังจากกลับมาเมืองไทย เน็ตกับเพื่อนๆ ก็รีบไปที่วัดเพื่อสอบถามเรื่องราวที่เกิดขึ้น ได้คำตอบว่า ‘ชาติปางก่อน เน็ตเป็นนายทหารพม่าชั้นสูง พวกที่มาหาเป็นบริวารของนายทหารผู้นี้ พวกเขาแค่มาเยี่ยม..’ หลังจากนั้นเน็ตกับเพื่อนๆ ทุกคนก็นุ่งขาวห่มขาว เพื่อทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้ 3 วันค่ะ

Story by คุณ CrEaMmY KaNtY

The post 577 ทัวร์พม่า first appeared on The House.