เรื่องนี้ส่งมาจากคุณสุครับ คุณสุเล่าว่า.. มีเรื่องของพี่ที่รู้จักคนหนึ่ง แกมีอาชีพเป็นคนขับรถส่งต่อของโรงพยาบาลเล็กๆ แห่งหนึ่งครับ คือมีหน้าที่ขับรถส่งผู้ป่วยจากโรงพยาบาลหนึ่งไปอีกโรงพยาบาลหนึ่ง เช่นว่าโรงพยาบาลนี้มีห้อง หรือเครื่องไม้เครื่องมือไม่พอ ก็จะนำผู้ป่วยส่งต่อไปรักษาอีกโรงพยาบาลอะไรแบบนั้น

พี่แกเล่าว่า มีอยู่คืนหนึ่ง ต้องไปส่งคุณลุงที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส ระยะทางค่อนข้างไกล พอไปถึงก็ส่งตัวให้อีกโรงพยาบาลดูแลเรียบร้อบ แล้วแกก็ขับรถกลับ.. เวลาผ่านไปได้สักพักใหญ่ แกก็ได้รับโทรศัพท์ว่าให้กลับไปรับศพของคนไข้คนเดิมกลับมา ตอนนั้นพี่แกเพิ่งจะกลับมาถึง และจอดรถได้ไม่นาน เลยสบถออกมาว่า ‘เอ้า ไอ้แก่.. ทำไมรีบตายจังวะ ตายพรุ่งนี้เช้าก็ไม่ได้!’ แล้วก็ออกรถกลับไปรับศพคนไข้

ระหว่างทางขากลับจากที่ไปรับศพคนไข้คนเดิม พี่แกเล่าว่า ตอนนั้นเวลาเกือบจะตี 3 แล้ว ขับๆ อยู่ก็ได้ยินเสียงทุบ ‘ตึง!’ จากข้างหลังรถ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร ขับๆ ไปต่อ ก็เห็นชายคนหนึ่งยืนอยู่ริมถนน ทั้งๆ ที่ทางค่อนข้างเปลี่ยว แถมเวลาก็ตี 3 แล้ว.. ขับผ่านไปได้ไม่นาน แกก็เห็นชายคนเดิมยืนอยู่ริมถนนอีก เอาล่ะสิ ใจคอเริ่มไม่ดีแล้ว จึงรีบเหยียบคันเร่ง แต่แกก็ต้องเบรคกระทันหัน เพราะเห็นผู้ชายคนเดิมมายืนอยู่ที่หน้ารถ พร้อมกับชี้มือมาที่รถ และพูดเสียงดังว่า ‘มึงพูดยังไงกับกู!’ ตอนนั้นคือชัดเลย ว่านั่นคือลุงที่นอนอยู่หลังรถ พี่แกไม่รอช้ารีบหลับหูหลับตาเหยียบคันเร่งฝ่าร่างลุงไป ระหว่างทางก็มีเสียงทุบดังมาจากข้างหลังรถตลอดเวลา จนแกตกใจเกือบเสียหลักไปหลายรอบ โชคดีที่รอดมาได้

หลังจากเหตุการณ์นั้น พี่แกก็ได้จุดธูปขอขมาวิญญาณของลุงที่ได้พูดจาล่วงเกิน และทำบุญให้ลุงเรื่อยมา..

Story by คุณสุ

The post 697 รถส่งต่อโรงพยาบาล first appeared on The House.

เรื่องนี้เป็นเรื่องจากคุณเอส (นามสมมติ) ครับ คุณเอสเล่าว่า.. เรื่องที่ผมจะเล่าต่อไปนี้ เป็นเรื่องที่ยังค้างคาใจผมมาจนถึงทุกวันนี้ มีวันหนึ่ง ผมไปทำธุระที่ปากเกร็ด ขากลับก็นั่งรถตู้โดยสาร สายรังสิต ฟิวเจอร์-ปากเกร็ด กลับ โดยนั่งจากป้ายรถเมล์ตรงข้ามแม็คโครปากเกร็ด หรือหน้าโรงงานผลิตสี เวลาประมาณบ่าย 3 โมงเศษๆ ผมรอได้ไม่นานรถตู้ก็มา ทีนี้ตอนที่รถตู้กำลังจะเข้าจอดที่ป้าย ผมเห็นผู้หญิงนั่งข้างหน้าข้างคนขับ กำลังขยับเข้าไปนั่งเบาะเสริมตรงกลาง ซึ่งเป็นสัญญาณว่าให้ผมนั่งหน้า โดยผมมองเห็นภายในรถค่อนข้างชัดเจน เพราะฟิล์มไม่ทึบมาก เห็นชัดเจนกระทั่งว่า ผู้หญิงคนนั้นหน้าตาเป็นยังไง ผิวขาว ผมยาวสีน้ำตาลแดง ส่วนคนขับใส่แว่นดำ พอรถจอดแล้วผมก็เปิดประตูหน้าเข้าไปจะนั่ง

ตอนเปิดประตู ผมไม่ได้สังเกตอะไร เพราะมัวแต่มองที่เท้า และขอบพื้นรถ เพื่อก้าวขึ้นอย่างระมัดระวัง ขึ้นไปนั่งได้แล้วก็ปิดประตู ทีนี้ความเสียวสันหลังวาบก็จู่โจมผมทันทีครับ เมื่อผมไม่เจอผู้หญิงคนที่ว่า!! เห็นแต่คนขับที่ใส่แว่นดำ แถมเบาะเสริมตรงกลางมันก็พับเก็บอยู่ เอาแล้วสิครับ ตอนนั้นผมนี่ใจหายเลย ผมหันไปมองข้างหลัง ยิ่งใจหายหนักกว่าเดิมอีก เพราะด้านหลังมีผู้โดยสารแค่ 4 คน แล้วไม่มีคนไหนเหมือนผู้หญิงที่ผมเห็นก่อนขึ้นรถเลย เป็นผู้ชาย 3 คนอยู่เบาะหลังสุด และก่อนหลังสุด อีกคนเป็นป้าแก่ๆ อยู่แถวที่ 2 ตลอดทางผมนี่นั่งนิ่งไม่พูดไม่จาเลยครับ พยายามคิดว่ามันเป็นภาพลวงตา แต่ก็ไม่น่าจะใช่ เพราะผมเห็นหน้าตาของเธอชัดมากก่อนขึ้นรถ จนถึงตอนนี้ยังจำหน้าของเธอได้อยู่เลย..

มีใครพอจะบอกได้ไหมครับ ว่าสิ่งที่ผมเจอ..มันคืออะไรกันแน่?

Story by คุณเอส (นามสมมติ)
สมาชิกพันทิปหมายเลข 1569447

The post 616 รถตู้โดยสาร first appeared on The House.

เรื่องนี้ส่งมาจากคุณออฟครับ คุณออฟเล่าว่า.. ย้อนกลับไปสมัยที่ผมขับรถตู้วินเถื่อนใหม่ๆ สมัยนั้นกฏหมายยังไม่เข้มงวดเหมือนตอนนี้ ครั้งนั้นเดินทางเที่ยวดึกไปแม่สอดครับ มีผู้โดยสารเป็นนักศึกษาทั้งหมด 5 คน นั่งข้างผม 1 คน นั่งแถวหลังคนขับ 2 คน และแถวหลังสุด 2 คนเป็นแฟนกัน ส่วนแถวกลางว่างไว้

พอเดินทางไปถึงแถวหน้านิคมพรหมบุรี น้องนักศึกษาที่นั่งข้างผมก็ทักว่า ‘พี่ๆ มีคนโบกรถ จอดเลยพี่!’ ผมก็มองๆ นะ มันเป็นศาลาริมทางมืดๆ มีเงาตะคุ่มๆ ก็เลยจอด แต่พอมองเข้า มองไปรอบๆ กลับว่างเปล่าไม่มีใครเลย ผมกับนักศึกษาข้างๆ เลยมองหน้ากันแบบงงๆ แล้วในขณะที่งงกันอยู่นั้น น้องเบาะหลังก็เปิดประตูรถแล้วบอกว่า ‘เอ้าขึ้นมาเลย รออะไร?’ ผมกับน้องที่นั่งข้างๆ ก็มองหน้ากันอีก ผมเปิดไฟในห้องโดยสารแล้วหันไปถามน้องที่เปิดประตูว่า ‘น้องเรียกใครอะ พี่ไม่เห็นมีใครเลย..’ น้องเลยตอบว่า ‘เอ้า ก็เห็นเพื่อนบอกมีคนเรียก พี่จอดรถรับคนไม่ใช่เหรอคะ?’ ผมไม่ได้พูดอะไร แล้วออกรถต่อ

บรรยากาศในรถเริ่มวังเวง ไม่มีใครคุยกัน แอร์ก็เย็นขึ้น แต่มันเย็นยะเยือกอย่างบอกไม่ถูก ขับไปจนจะพ้นสิงห์บุรี น้องเบาะข้างหลังผมก็มากระซิบข้างๆ หูผม ‘พี่ๆ’ ผมนี่ตกใจร้อง ‘เฮ้ย!’ เลย พอตั้งสติได้ก็ถามน้องว่า ‘น้องมีอะไรครับ พี่ตกใจหมด’ น้องถามว่า ‘พี่ ข้างหน้านั่งอัด 4 เลยได้ไหมคะ?’ ผมเลยบอกว่า ‘ได้ครับ ว่าแต่มีอะไรเหรอ?’ น้องบอกว่า ‘มันแปลกๆ อะค่ะพี่ มันเหมือนมีคนอยู่เบาะแถวกลาง เป็นเสียงคุยกันตลอดเลย..’ ผมเลยถามว่าเสียงเพื่อนน้อง 2 คนแถวหลังหรือเปล่า? แต่น้องบอกว่า ‘พี่ สองคนนั้นหลับตั้งแต่ออกรถมาแล้ว..’ ผมเลยจอดรถให้น้อง 2 คนย้ายมานั่งข้างหน้า พอออกรถไปต่อ น้องก็ถามผมว่า ‘พี่.. เราได้รับใครขึ้นมาด้วยหรือเปล่า?’ ผมเลยย้อนถามกลับแบบกะเล่นมุกว่า ‘ก็น้องไปเรียกใครขึ้นมาล่ะ ถามเค้าดูสิว่าจะลงที่ไหน?’ แต่น้องเค้าไม่ตลกด้วย แถมทำหน้าเสียน้ำตาซึมๆ บอกว่า ‘พี่ หนูกลัวแล้วนะพี่..’ ผมเลยถามน้องว่า ‘แล้วน้องได้ยินเค้าพูดว่าอะไรกันบ้างล่ะ?’ น้องตอบมาเล่นเอาทุกคนขนลุกวาบเลย น้องบอกว่า ‘มันเป็นเสียงคนแก่ พูดอะไรฟังไม่ออก เหมือนไม่ใช่ภาษาเรา เป็นภาษาเขมรหรืออะไรแบบนั้น..’ จากนั้นทุกคนก็เงียบไปตลอดทาง

จนไปถึงเขตชัยนาทก็มีด่านตำรวจทางหลวงเรียกให้จอด ผมเลยบอกน้องๆ ไปว่า พี่โดนแล้วล่ะ ข้างหน้าเค้าให้นั่งแค่ 1 แต่พอจอดรถ ตำรวจมาเปิดห้องโดยสารดู แล้วก็บอกว่าไม่มีอะไร ไปได้.. ผมก็ไปอย่างงงๆ แต่หลังจากตรงนี้บรรยากาศในรถก็เริ่มดีขึ้น ไม่เย็นยะเยือกเหมือนที่ผ่านมา อาจจะเป็นเพราะตรงด่านเป็นจุดที่เขาจะลงก็เป็นได้ครับ..

Story by คุณออฟ

The post 562 รถตู้เที่ยวดึก first appeared on The House.