เรื่องนี้เป็นอีกเรื่องที่ส่งเข้ามาจากคุณเบลส์ครับ คุณเบลส์เล่าว่า.. สมัยผมเรียน ม.3 กำลังวัยรุ่น ออกจะเกเรนิดๆ ในกลุ่มผมจะมีกันอยู่ 4 คนครับ คือ อ๋อย เบน แป้ง และผม พวกผมจะชอบขี่มอเตอร์ไซค์ไปเที่ยวต่างอำเภอกัน เที่ยวงานวัด งานรื่นเริงอะไรพวกนั้น.. มีครั้งหนึ่ง เป็นงานประจำอำเภอแห่งหนึ่งในจังหวัดพะเยา ซึ่งจัดขึ้นทุกปีในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ พวกผม 4 คน ก็ขี่มอเตอร์ไซค์ไปเที่ยวกัน กินเหล้า กินเบียร์ เล่นรถบั้มพ์ ปาโป่ง สนุกกันเต็มที่ครับ พอดึกได้ที่ ผมก็ชวนทั้ง 3 คนกลับบ้านกัน ซึ่งวันนั้นนัดกันจะนอนบ้านผม เพราะอยู่ใกล้สุด

พอกำลังจะเดินออกจากงาน พวกผมก็ดันไปเจอร้านเสื้อผ้ามือ 2 หน้างานร้านหนึ่ง เลยชวนกันแวะดู ผมเหลือบไปเห็นเสื้อหนังสีน้ำตาลเงาวับแขวนอยู่หลังร้าน ก็รีบปรี่เข้าไปหยิบดู และถามราคาคนขายทันที คนขายก็อ้ำๆ อึ้งๆ บอกว่าตัวนี้ไม่อยากขาย จะเอาไว้โชว์ ไอ้ผมมันก็อยากได้ เลยอ้อนวอนคะยั้นคะยอให้ขาย จนสุดท้ายเจ้าของร้านก็ยอม โดยให้ราคา 300 บาท พวกผมนี่แบบ เฮ้ย!! เสื้อหนังแท้ขายแค่ 300 บ้าไปแล้ว ไม่ต้องถามเหตุผลครับ ผมซื้อเลยทันที จ่ายเงินเสร็จก็เดินออกมา ทีนี้ความรุ้สึกเดิมๆ มันมาอีกแล้วครับ เสียวสันหลัง อึดอัด แบบบอกไม่ถูกเลย แต่ตอนนั้นไม่ได้คิดอะไรมาก คิดว่าคงดื่มหนักไปหน่อยเท่านั้น

ตอนขี่มอเตอร์ไซค์กลับบ้าน ไปกัน 2 คัน คันละ 2 คน ผมขี่นำหน้า มีอ๋อยซ้อนท้าย ขี่ไปสักพัก ก็มีผู้ชายขี่เลียบๆ มาแซงรถผม และตะโกนว่า ‘อัด 3 มันอันตรายนะน้อง ย้ายมาคันพี่สักคนมั้ยจ๊ะ?’ ผมก็งงสิครับ เพราะนั่งกัน 2 คน.. และตลอดทางกลับบ้าน รถที่ขับตาม หรือขับสวนมา ก็จะยิงไฟสูงกระพริบๆ ใส่แทบทุกคันเลยครับ จนพวกผมมาจอดแวะปั๊มกลางทาง เข้าห้องน้ำ เติมน้ำมัน เด็กปั๊มก็ทักอีก ‘เมื่อกี้เพื่อนน้องที่นั่งหลัง เหมือนเมามากเลยน่ะ จะตกรถอยู่ละ..’ ผมก็แบบ เพื่อนไหนพี่ มากัน 4 คนแค่นี้ คันละ 2 คน พี่เค้าก็ยืนยันว่า ‘เฮ้ย น้องซ้อน 3 กันมา เข้าไปทางห้องน้ำ พี่เห็น!’ ผมกับเพื่อนๆ เริ่มใจคอไม่ดีละครับ ออกจากปั๊มเลยขี่ตีคู่กันไป 2 คันจนถึงบ้าน

พอมาถึงบ้านผม ก็แขวนเสื้อที่ซื้อมาใหม่ไว้ที่ตู้ปลายเตียง พวกผมก็ไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า และเข้านอนครับ ผมกับอ๋อยนอนบนเตียง ส่วนเบนกับแป้งนอนฟูกที่พื้นครับ.. ผมกำลังเคลิ้มๆ เลย อยู่ๆ อ๋อยมันก็ทุบผม แล้วบอกว่า ‘อย่าแกล้งสิ กูง่วง’ ผมก็งงครับ ว่าไปแกล้งอะไรมัน มันบอกว่าผมผลักมัน ผมง่วงนอน ไม่มีอารมณ์จะเถียง เลยเอาหมอนข้างมากั้น และนอนหันหลังให้มัน.. สักพัก อ๋อยมันก็ร้องขึ้นมาลั่นครับ จนพวกผม 3 คนตื่นขึ้นมาหมด ถามว่าเป็นอะไร? อ๋อยดูหน้าตื่นมากๆ และบอกว่า ‘มีคนดึงขากู!’ เอาละสิครับ ผมชักจะรู้สึกแปลกๆ ละ ทีนี้อ๋อยเลยขอเปลี่ยนที่นอนกับเบนครับ.. นอนไปได้สักพักใหญ่ๆ คราวนี้มาอีกแล้วครับ มาเป็นเสียงพูดข้างหูผมเลย เป็นเสียงของเบนพูดว่า ‘เอาเสื้อกูมาๆ’ พูดฮึมฮัมๆ เบาๆ เหมือนละเมอครับ ผมก็สะกิดมันว่า ‘เฮ้ย! ตื่นๆ มึงเป็นอะไร?’ ซึ่งอ๋อยที่ยังไม่หลับ ก็ได้ยินเสียงเบนเหมือนผมเช่นกัน พวกผมเลยลงความเห็นกันว่า เสื้อตัวนี้มันต้องมีอะไรแน่ๆ เลยเอาเสื้อไปแขวนข้างนอกห้อง แล้วนอนกันต่อ..

พวกผมหลับกันลึกครับคราวนี้ มาตื่นเอาอีกทีเพราะเสียงแป้งร้อง ‘กรี้ดดดด’ ลั่นบ้านเลย ผม อ๋อย เบน ก็ตื่นมาเปิดไฟ แต่ไม่เจอแป้งในห้อง เลยวิ่งออกมากลางบ้าน มาเจอแป้งนั่งก้มหน้า เอามือปิดหน้าร้องไห้ตัวสั่นเลย พอกำลังจะพยุงแป้งขึ้นมากัน แป้งกลับเงยหน้าขึ้นมา ตาขวาง ดูน่ากลัวมากครับ พูดกับพวกผมว่า ‘พวกมึงเอาเสื้อกูมาทำไม?’ พวกผมทำอะไรกันไม่ถูกเลย แล้วแป้งมันก็เอามือตบหน้าตัวเองใหญ่ จนผมต้องจุดธูปบอกพ่อปู่ แม่ยา (เจ้าที่ประจำบ้าน) ให้ช่วยบอกเจ้าของเสื้อที ว่าพวกผมไม่ได้ตั้งใจ ถ้ารู้ว่ามีเจ้าของจะไม่เอามา และช่วยไล่เค้าออกไปที.. สักพัก แป้งมันก็สงบลงครับ ดูสลึมสลือ ไม่รุ้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น แป้งบอกว่า ‘แค่จะเดินออกมาเข้ามาห้องน้ำ ก็เห็นผู้หญิงมีเลือดอาบหน้า นั่งอยู่ที่เสื้อตัวนั้น ตกใจมากเลยร้อง และก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย..’

พวกผมนอนไม่ได้เลยคืนนั้น จนถึงเช้า ผมก็เอาเสื้อตัวนี้ไปหาคุณตาผม คุณตาผมเค้าพอจะมีวิชาหน่อย พอตาผมเห็นเสื้อ ตาบอกเลยว่า ‘อย่าเอาเข้ามาในบ้านนะ จะถือเป็นการเชื้อเชิญเค้าเข้ามา!’ แล้วตาผมก็พาพวกผมทั้ง 4 คน และเสื้อตัวนั้นไปวัดครับ ไปรดน้ำมนต์ และถวายเสื้อให้วัด ตาบอกให้ทำอะไรก็ทำหมดเลย จนเสร็จ.. พวกผมก็มานั่งบนกุฏิ พูดคุยกับหลวงพ่อ ตาผมกับหลวงพ่อท่านบอกว่า ‘เจ้าของเสื้อเขาหวงเสื้อมาก เขาถูกรถชนตาย และก็มีชาวบ้านไปขโมยเสื้อเขามา เขาเลยตามมา เพราะจิตสุดท้ายตอนตายของเขา ยังคงเชื่อมโยงกับวัตถุอยู่..’ พวกผมได้ฟังนี่ขนลุกเกลียวเลยครับ ไม่เอาอีกแล้วเสื้อมือ 2 ราคาถูก

Story by คุณเบลส์

The post 168 เสื้อหนังมือสอง first appeared on The House.

เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง ที่ส่งเข้ามาจากคุณหม่อม คุณหม่อมเป็นคนไทย ที่ไปเรียนต่อที่เฉิงตู (成都) ประเทศจีน อยู่ที่นั่นมาปีกว่าได้แล้ว คุณหม่อมเล่าว่า.. เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมานี่เอง ผมไปหารุ่นพี่คนจีนที่หอ ซึ่งตอนนั้นพวกเขา กำลังปิดไฟนั่งเล่าเรื่องผีกันอยู่เลย ผมก็เข้าไปฟัง แต่ฟังไม่ออกหมดหรอกนะครับ แต่พอจับใจความได้รู้เรื่องอยู่..

เรื่องมีอยู่ว่า มีผู้หญิงคนนึงชื่อ ซู ซึ่งเป็นเพื่อนห่างๆ ของรุ่นพี่คนจีนที่เล่า ซูพักอยู่ที่หอพักแห่งหนื่ง เป็นตึก 30 ชั้น ทุกๆ ห้องจะมีราวตากผ้า ยื่นออกไปที่ระเบียง และจะมีตาข่ายกั้นเตี้ยๆ กันผ้าหล่น.. วันหนึ่งมีพายุเข้า ลมแรง และเป็นช่วงเวลาที่ทุกคนออกไปเรียน แล้วทุกห้องก็มักจะตากผ้าทิ้งไว้ ลมก็พัดเอาเสื้อ จากห้องไหนก็ไม่รู้ ลงมาตกที่ระเบียงห้องของซู

พอเลิกเรียนกลับมา ซูก็มาเก็บเสื้อผ้าที่ตากไว้ และก็มาเจอเสื้อผู้หญิงสีแดงตัวหนึ่ง ตกอยู่ที่พื้น ซูซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะไปตามคืนเจ้าของที่ไหนได้ และอีกใจ ก็รู้สึกถูกใจเสื้อสีแดงตัวนี้ เลยเก็บไว้เอง เข้าตู้เสื้อผ้าไป.. จนเวลาผ่านไปกว่า 2 อาทิตย์ ช่วงนั้นเป็นช่วงตรุษจีน คนในหอพักส่วนมากก็กลับบ้านกันหมด แต่ซูไม่ได้กลับ เพราะตั๋วรถไฟที่ไปบ้านเขาเต็มหมด ช่วงวันหยุดนั้น ซูจึงต้องอยู่คนเดียวในห้อง.. คืนนั้นเอง ซูก็ทำงานบ้านตามปกติ และก็อาบน้ำ ระหว่างอาบน้ำอยู่ ก็ได้ยินเสียงประตูไม้ เลื่อนดัง ‘ครืดๆๆ’ ซูก็แปลกใจ นึกว่ามีใครแอบเข้ามาในห้อง จึงรีบห่มผ้าเช็ดตัว ออกมาจากห้องน้ำ สายตาก็เหลือบไปเห็น ประตูตู้เสื้อผ้า ซึ่งเป็นบานเลื่อน ก็แง้มเปิดอยู่เล็กน้อย ซูจึงเลื่อนเปิดประตูตู้เสื้อผ้าออกจนสุด และก็ต้องร้องกรี๊ดลั่น! เพราะสิ่งที่เห็นในตู้ คือผู้หญิงใบหน้าเละ เต็มไปด้วยเลือด นั่งยองๆ จ้องมองซูอยู่ ด้วยสายตาที่อาฆาต! และที่สำคัญ เธอสวมชุดสีแดงตัวนั้นอยู่!

ซูแทบจะหมดสติ แต่ก็ยังมีแรงวิ่งออกมาจากห้อง ทั้งผ้าเช็ดตัว วิ่งไปที่ห้องของ รปภ.หอพัก เล่าสิ่งที่เกิดขึ้นให้ฟัง.. รปภ.จึงนึกขึ้นได้ และบอกว่า ‘เมื่อสัก 2 อาทิตย์ก่อน มีผู้หญิงคนหนึ่งที่พักอยู่หอพักนี้ ถูกรถชน และรถคันที่ 2 เบรคไม่ทัน มาทับศีรษะซ้ำ เสียชีวิตทันที ระหว่างเดินทางกลับมาที่นี่เอง.. ทางบ้านก็เข้ามารับศพ และนำข้าวของของเธอไปเผาให้ แต่วันนั้น จำได้ว่ารูมเมทของเธอ บอกเหมือนกับว่าเสื้อผ้าของเธอ จะปลิวหายไปหลายชุดอยู่..’ ซูก็ขนลุกทันที ที่รู้ว่าเสื้อแดงตัวนั้น เป็นเสื้อของคนตาย.. สุดท้าย ซูก็ต้องเอาเสื้อตัวนั้นไปเผา..

รุ่นพี่คนจีนผมเล่าจบตรงนี้ ผมก็สงสัยครับ เลยถามว่า ‘ทำไมญาติต้องเอาเสื้อผ้าของผู้หญิงคนนั้นไปเผา?’ รุ่นพี่ผมบอกว่า ‘ตามความเชื่อของคนจีน หากใครตายไม่ดี ให้เอาของของคนนั้นเผาไปให้ด้วย ไม่งั้นเค้าจะกลับมาเอาคืน..’ และทุกคนก็มีคำถามในใจว่า.. แล้วเสื้อผ้าตัวอื่นๆ ของเธอที่ปลิวไปล่ะ..!?

Story by คุณหม่อม

The post 078 ผู้หญิงกับเสื้อแดง first appeared on The House.

เรื่องนี้เป็นประสบการณ์ขนหัวลุกจากคุณอิง คุณอิงเป็นพนักงานราชการบรรจุใหม่ที่เชียงใหม่  และก็ได้ถูกส่งไปอบรมที่เชียงราย 2 วัน จริงๆ ก็อบรมวันเดียว ส่วนอีกวันก็คือไปเที่ยวนั่นเอง และอิงก็ได้ไปแถบแม่สาย ที่มีของราคาถูกขายเยอะแยะมากมาย อิงก็ไปสะดุดกับชุดกระโปรงยาวลายดอกสีดำตัวหนึ่ง อิงเห็นว่าสวย และราคาก็ไม่แพง อิงจึงตัดสินใจซื้อมาในราคาเพียง 350 บาท

คืนนั้นหลังจากกลับมาถึงบ้านที่เชียงใหม่ อิงเข้าห้องนอน ก็เก็บเสื้อผ้าที่ซื้อ เครื่องประดับ และข้าวของอื่นๆ เข้าตู้เสื้อผ้า ทำธุระส่วนตัว และก็เข้านอนตามปกติ.. คืนนั้นอิงรู้สึกใจสั่นๆ วูบๆ บอกไม่ถูก แบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน คล้ายกับตกจากที่สูง เป็นแบบนั้นทั้งคืนเลย มันทำให้อิงนอนไม่ค่อยหลับ

ในคืนต่อมา พออิงเข้ามานอนในห้อง ครั้งนี้มันอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก เหมือนมีคนจ้องเราอยู่ และในกลางดึกคืนนั้นเอง อิงก็ต้องตื่นขึ้นมาเพราะรู้สึกเหมือนมีเสียงหายใจแรงๆ อยู่ข้างๆ หู เสียงมันเหมือนเสียงสะอื้น.. อิงตัดสินใจเปิดไฟหัวเตียง และออกไปเรียกน้องสาวที่อยู่อีกห้องมานอนด้วย

เมื่อเอิง น้องสาวอิงย้ายมานอนที่ห้อง อิงก็เปิดตู้เสื้อผ้าเพื่อจะหยิบหมอนอีกใบให้ แต่อิงก็ต้องร้องกรี๊ดลั่น เพราะสิ่งที่อิงเห็นคือใบหน้าผู้หญิงที่ไม่มีนัยน์ตา แทรกอยู่ระหว่างเสื้อผ้าที่แขวนอยู่..

วันต่อมา อิงได้นำเสื้อกระโปรงสีดำตัวที่ซื้อมาจากเชียงรายไปที่วัด และเล่าให้พระท่านฟังว่าเกิดอะไรขึ้น พระท่านก็นำเสื้อกระโปรงชุดนี้ใส่ถังน้ำล้าง ปรากฏว่าน้ำนั้นกลายเป็นสีดำผสมแดงเหมือนเลือด พระท่านว่าอาจจะเป็นชุดที่ถอดจากศพที่ตายโหงแล้วเอามาขายก็ได้ ดูสิ ยังไม่ทันล้างเลือดออกดีเลย..

Story by SINTHAI

The post 017 ชุดสวยมือสอง first appeared on The House.